
24ΩΡΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΔΙΑΣΩΣΗΣ : +30 697 679 7070
Ο Σύλλογος “Προστασίας Άγριας Ζωής Νάξου” είναι ένας περιβαλλοντικός σύλλογος με βάση το νησί της Νάξου, Κυκλάδες.
Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που έχουν βρει το πάθος για την προστασία και τη διάσωση της άγριας ζωής του νησιού. Λειτουργούμε Σταθμό Διάσωσης & Πρώτων Βοηθειών Ειδών Άγριας Πανίδας και συνεργαζόμαστε με Κέντρα Περίθαλψης σε όλη την Ελλάδα. (Παρακολουθείστε αυτό το βίντεο για μια εισαγωγή στο έργο του συλλόγου μας!)
Στόχος μας είναι η ασφαλή επανένταξη των άγριων ζώων στο φυσικό τους περιβάλλον. Ωστόσο, η επανένταξη ενός άγριου ζώου σε ένα επικίνδυνο περιβάλλον θα ήταν αναποτελεσματική. Γι’ αυτό οι προσπάθειές μας πηγαίνουν ένα βήμα πέρα από την διάσωση και την περίθαλψη. Δραστηριοποιούμαστε σε projects που επικεντρώνονται στην προστασία και διατήρηση των φυσικών οικοτόπων της άγριας πανίδας του νησιού, όπως μέσω περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης του κοινού, της παρακολούθησης και καταγραφής των επιδημητικών ειδών, εκπαιδευτικών παρουσιάσεων και σεμιναρίων, ερευνητικών προγραμμάτων, περιπολιών, ανάπτυξης αποτελεσματικής συνεργασίες με τις τοπικές αρχές και άλλα.
Ο Σύλλογος Προστασίας Άγριας Ζωής Νάξου ιδρύθηκε το 2014 μετά την ανακάλυψη πως θαλάσσιες χελώνες θανατώνονταν σκόπιμα στο νησί. Ως αποτέλεσμα, δημιουργήσαμε τον σύλλογο και ξεκινήσαμε να δρούμε για την προστασία της άγριας πανίδας από τις επιπτώσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας.
Σήμερα διαθέτουμε εγκαταστάσεις για την φιλοξενία και περίθαλψη άρρωστων και τραυματισμένων θαλασσίων χελωνών, ως σταθμός του ΑΡΧΕΛΩΝ-Σύλλογο για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας και, χάρη στην υποστήριξη του Cyclades Preservation Fund, δημιουργήσαμε το Δίκτυο για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας στις Κυκλάδες και παραλαμβάνουμε περιστατικά και από τα κυκλαδίτικα νησιά.
Όσον αφορά τα είδη ορνιθοπανίδας, φροντίζουμε άγρια πτηνά που εντοπίζονται άρρωστα, τραυματισμένα ή ορφανά και συνεργαζόμαστε με τον Σύλλογο Περίθαλψης & Προστασίας Άγριων Ζώων “Αλκυόνη”, όπου μεταφέρονται για περαιτέρω νοσηλεία όταν χρειάζεται.
Στον Σταθμό μας λαμβάνουμε όλα τα είδη τοπικής άγριας πανίδας.
Έχοντας γίνει μάρτυρες της κακοποίησης και εκμετάλλευσης των άγριων ζώων, ενώσαμε τις δυνάμεις και τις ικανότητές μας για να δημιουργήσουμε ένα ασφαλέστερο περιβάλλον γι’αυτά και να ενημερώσουμε την κοινωνία, ντόπιους και επισκέπτες, για όλα τα εκπληκτικά είδη της άγριας πανίδας με τα οποία μοιραζόμαστε αυτό το υπέροχο νησί.
Πιστεύουμε ότι όλα τα πλάσματα αξίζουν μια ελεύθερη και ασφαλή ζωή σε αυτόν τον πλανήτη και ότι μέσω του σεβασμού, η συνύπαρξη δεν είναι μόνο δυνατή αλλά και όμορφη.
Ως Φύλακες τις Κυκλαδίτικης Άγριας Ζωής, σας προσκαλούμε να συμμετάσχετε μαζί μας στην προστασία της ζωής που όλοι μοιραζόμαστε.

Βοηθώντας την Άγρια Ζωή – ημερολόγιο ενός διασώστη άγριων ζώων
9 Ιουνίου
Χτυπάει το τηλέφωνο, είναι από το καταδυτικό κέντρο. Μας ενημερώνουν για μια νεκρή θαλάσσια χελώνα που επιπλέει στη θάλασσα. Αμέσως φορτώνουμε το κουτί πρώτων βοηθειών και κατευθυνόμαστε στο σημείο που μας υπέδειξαν.
Εντοπίζουμε με τα κιάλια το πτώμα της χελώνας που παρασέρνεται από επιφανειακό ρεύμα με κατεύθυνση βόρεια, ένα λευκό σημάδι στην απέραντη, ήρεμη θάλασσα.
Ο ένας εθελοντής φορά μάσκα και πέδιλα και κολυμπά προς το λευκό σημάδι, καθώς εγώ παραμένω στην ακτή δείχνοντας συνεχώς με το δάχτυλο προς την χελώνα.
Όταν ο κολυμβητής επιστρέφει στην παραλία, ένα τέλειο, γυαλιστερό κέλυφος αποκαλύπτεται μπροστά του. Είναι μια ενήλικη, θηλυκή Caretta caretta, πρέπει να πέθανε εντός του τελευταίου εικοσιτετραώρου. Φαινόταν να ήταν μια υγιής χελώνα, καλής θρεπτικής κατάστασης που δεν είχε τίποτα εκτός από λίγες επιφανειακές εκδορές. Ήταν αδύνατον να ταυτοποιήσουμε το αίτιο θανάτου.
Όσες νεκρές χελώνες κι αν καταγράψουμε, δεν σταματά να μας στενοχωρεί κάθε φορά που βλέπουμε μια, γνωρίζοντας ότι είναι ένα απειλούμενο είδος και ότι η συγκεκριμένη χελώνα πολύ πιθανότατα να είχε έρθει στο νησί για να γεννήσει…

2 Απριλίου
Μια ομάδα μαθητών Δημοτικού στέκονται σε σειρά λίγα μέτρα μακριά από 4 κλουβιά που περιέχουν Όρνεα, τα οποία περιμένουν να απελευθερωθούν.
Ένας εθελοντής έρχεται μπροστά από τα κλουβιά και ενημερώνει τους μαθητές για τον τοπικό πληθυσμό Όρνεων που συναντώνται στο νησί και τα χαρακτηριστικά τους, καθώς τα κλικς των φωτογραφικών μηχανών και οι κραυγές των κορακιών γεμίζουν την κατά τα άλλα ηρεμία.
Ένα από τα Όρνεα αισθάνεται την ριπή του ανέμου και χτυπά δυνατά τα φτερά του μες στο κλουβί και κάποια από τα παιδιά αφήνουν επιφωνήματα έκπληξης.
Ένας δεύτερος εθελοντής πλησιάζει τα κλουβιά και μετρά αντίστροφα. Ανοίγει την πόρτα του πρώτου κλουβιού και, αμέσως, ένα μακρύ, λευκό κεφάλι Όρνεου εμφανίζεται και με πηδηματάκια κατευθύνεται προς το χείλος του γκρεμού όπου, με ένα δυνατό άλμα και διάπλατα ανοιχτά τα τριών μέτρων φτερά του, πετά σαν αλεξίπτωτο στον ουρανό.
Όλοι οι μαθητές και οι παρευρισκόμενοι παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα το μεγαλόσωμο πτηνό που πλέον έχει αναδυθεί εκατοντάδες μέτρα ψηλά στον αέρα!




10 Αυγούστου
Είναι μεσημέρι και η εξωτερική θερμοκρασία είναι ιδιαίτερα υψηλή.
Είμαστε 2 εθελοντές μες στον δροσερό σταθμό πρώτων βοηθειών και είμαστε συγκεντρωμένοι στο παρόν περιστατικό: ένας Μαυροπετρίτης, τον οποίο βρήκαμε στην άκρη του δρόμου σε ορεινό χωριό που αδυνατούσε να πετάξει.
Εγώ κρατώ το όμορφο, καστανόχρωμο γεράκι με τα μεγάλα κατάμαυρα μάτια από την ουρά και τα πόδια, ενώ ο συνάδελφός μου εξετάζει τα φτερά το ένα μετά το άλλο για πιθανά τραύματα και κατάγματα. Υπάρχει αιμορραγία στο αριστερό φτερό στο ύψος του βραχίονα και ο συνάδελφός μου σφίγγει τα χείλη του καθώς ψηλαφεί τα οστά. Το γεράκι έχει πυροβοληθεί.
Δυστυχώς, καθ΄ όλη τη διάρκεια του χρόνου, η πλειοψηφία των άγριων πτηνών που λαμβάνουμε είναι θύματα λαθροθηρίας και, συγκεκριμένα, το είδος του Μαυροπετρίτη είναι το σπανιότερο γεράκι στην Ευρώπη που το 80% του πληθυσμού του συναντάται στην Ελλάδα.
Παρέχουμε στο άτυχο πτηνό τις απαραίτητες πρώτες βοήθειες και επικοινωνούμε με το Νοσοκομείο Άγριων Ζώων “ΑΛΚΥΟΝΗ”.
Καθώς τα άγρια ζώα στρεσάρονται εύκολα με την ανθρώπινη παρουσία, με απαλές, γοργές κινήσεις περιδένουμε το φτερό και το τοποθετούμε σε σκιερό, ήσυχο μέρος εώς ότου φτάσει το πλοίο που θα το μεταφέρει στην Πάρο στην ΑΛΚΥΟΝΗ για περεταίρω νοσηλεία.
Ελπίζουμε να ξαναπετάξει…

“Μπορεί να έρθουν μέρες που δεν μπορώ να βοηθήσω ένα ζώο που το έχει ανάγκη, αλλά δεν θα έρθει ποτέ η μέρα που δεν θα προσπαθήσω.”
— Paul Oxton



















